Poszkodowany jest nieprzytomny i nie oddycha

SPRAWDŹ REAKCJE POSZKODOWANEGO. ZAPYTAJ, „CO SIĘ STAŁO”. JEŚLI NIE ODPOWIADA, SPRAWDŹ CZY ODDYCHA. ZASTOSUJ METODĘ WZROK – SŁUCH – DOTYK. OCEŃ WZROKIEM RUCHY KLATKI PIERSIOWEJ, NASŁUCHUJ PRZY USTACH POSZKODOWANEGO SZMERÓW ODDECHOWYCH, STARAJ SIĘ WYCZUĆ RUCH POWIETRZA NA SWOIM POLICZKU. WYCIAGNIJ POSZKODOWANEGO Z POJAZDU. STAŃ Z TYŁU, WŁÓŻ RĘCĘ POD JEGO PACHY. JEDNĄ RĘKĄ PRZYTRZYMAJ BRODĘ POSZKODOWANEGO I POŁÓŻ JEGO GŁOWĘ MIĘDZY SWOIM BARKIEM A GŁOWĄ, PRZEZ CAŁY CZAS UTRZYMUJĄC JĄ W TEJ USTABILIZOWANEJ POZYCJI, DRUGĄ RĘKĄ CHWYCIĆ ZA PRZEDRAMIĘ
I WYCIĄGNIJ OFIARĘ Z SAMOCHODU.

ROZPOCZNIJ RESUSCYTACJĘ KRĄŻENIOWO-ODDECHOWĄ.

UKLĘKNIJ OBOK POSZKODOWANEGO. UŁÓŻ NADGARSTEK JEDNEJ RĘKI NAD DOLNĄ POŁOWĄ MOSTKA.
UŁÓŻ NADGARSTEK DRUGIEJ DŁONI NA GRZBIECIE DŁONI LEŻĄCEJ I UTRZYMUJ WYPROSTOWANE RAMIONA.
USTAW RAMIONA PROSTOPADLE DO KLATKI PIERSIOWEJ POSZKODOWANEGO UCISKAJ KLATKĘ PIERSIOWĄ CIĘŻAREM SWOJEGO CIAŁA NA GŁĘBOKOŚĆ 5 CM KONTYNUUJ UCISKANIE Z CZĘSTOŚCIĄ 100 UCISKÓW NA MINUTĘ, NIE ODRYWAJĄC RĄK OD MOSTKA.
UCIŚNIJ 30 RAZY, A NASTĘPNIE WYKONAJ 2 ODDECHY RATOWNICZE.

PONOWNIE UDROŻNIJ DROGI ODDECHOWE. ZACISNIJ SKRZYDEŁKA NOSA OFIARY.

WEŹ NORMALNY WDECH.

OBEJMIJ SZCZELNIE USTAMI USTA POSZKODOWANEGO
WDMUCHUJ POWIETRZE Z NORMALNYM NATĘŻENIEM PRZEZ 1 SEKUNDĘ, JEDNOCZEŚNIE OBSERWUJĄC CZY KLATKA PIERSIOWA SIĘ PORUSZA
WYKONAJ 2 ODDECHY A NASTĘPNIE POWRÓĆ DO UCISKANIA KLATKI PIERSIOWEJ. POWTARZAJ UCISNIEĆIA I ODDECHY W SEKWENCJI 30 UCISNIĘĆ NA 2 ODDECHY RATOWNICZE.

ZABIEGI RESUSCYTACYJNE MOŻESZ PRZERWAĆ JEDYNIE, KIEDY POSZKODOWANY ZACZNIE REAGOWAĆ, ODDYCHAĆ LUB SIĘ PORUSZAĆ. W KAŻDYM INNYM WYPADKU KONTYNUUJ RESUSCYTACJĘ AŻ DO PRZYJAZDU KARETKI POGOTOWIA LUB SŁUŻB MEDYCZNYCH. JEŚLI JESTEŚ ZMĘCZONY, A NIE JESTEŚ SAM, POPROŚ O POMOC INNĄ OSOBĘ, NIE PRZERYWAJĄC RESUSCYTACJI. PO UDANYM ZABIEGU UŁÓŻ POSZKODOWANEGO W POZYCJI BEZPIECZNEJ – BOCZNEJ USTALONEJ:

UŁÓŻ BLIŻSZE SOBIE PRZEDRAMIĘ OFIARY WZDŁUŻ JEJ CIAŁA. PODŁÓŻ JEJ DŁOŃ POD UDO.
PRZEŁÓŻ DRUGIE RAMIĘ POSZKODOWANEGO W POPRZEK CIAŁA DŁONIĄ KU SOBIE. ODLEGLEJSZĄ OD CIEBIE NOGĘ UNIEŚ I UŁÓŻ NA DRUGIEJ, KRZYŻUJĄC NA WYSOKOŚCI KOSTEK LUB KOLAN.
JEDNĄ RĘKĄ PODTRZYMUJ GŁOWĘ OFIARY. DRUGĄ RĘKĄ CHWYĆ ODZIEŻ NA ODLEGLEJSZYM OD SIEBIE BIODRZE. SZYBKIM RUCHEM PRZYCIĄGNIJ CIAŁO KU SOBIE, OPIERAJĄC O WŁASNE UDA. POPRAW POŁOŻENIE GŁOWY OFIARY, UPEWNIAJĄC SIĘ, ŻE POWIETRZE NADAL MA DOSTĘP DO PŁUC.
UŁÓŻ BLIŻSZE SOBIE RAMIĘ OFIARY W WYGODNEJ POZYCJI. PODCIĄGNIJ GÓRNĄ (BLIŻSZĄ SOBIE) NOGĘ W KOLANIE, ŻEBY ZAPEWNIĆ STABILNOŚĆ DOLNEJ POTOWY CIAŁA. OSTROŻNIE WYCIĄGNIJ DRUGĄ RĘKĘ SPOD BIODRA OFIARY W STRONĘ BARDZIEJ ODLEGŁĄ OD SIEBIE. UŁÓŻ JĄ DŁONIĄ KU GÓRZE, RÓWNOLEGLE DO CIAŁA, ZAPOBIEGAJĄC ODWRÓCENIU SIĘ POSZKODOWANEGO NA PLECY.